Jak wyglądają arkusze na maturze?
Arkusz na poziomie podstawowym składa się z dwóch części:
a) części sprawdzającej rozumienie czytanego tekstu,
b) części sprawdzającej umiejętność pisania własnego tekstu.
Część sprawdzająca rozumienie czytanego tekstu zawiera:
a) tekst (do 1000 słów),
b) test (10-16 zadań otwartych i/lub zamkniętych) z miejscami na wpisanie
odpowiedzi.
Tekst służący do sprawdzenia umiejętności czytania będzie:
a) publicystyczny lub popularnonaukowy,
b) przejrzyście skonstruowany,
c) napisany staranną polszczyzną,
d) nieobrażający uczuć i światopoglądu zdającego.
Pytania testu sprawdzającego rozumienie czytanego tekstu mogą dotyczyć:
a) poziomu znaczeń, czyli:
• rozumienia słów, związków frazeologicznych, zdań; odczytywania znaczeń
dosłownych i metaforycznych, znaczeń słów z kontekstu, odróżniania
informacji od opinii, znajdowania słów – kluczy,
• rozumienia myśli zawartej w akapicie lub części tekstu, wyszukiwania
informacji, selekcjonowania informacji, hierarchizowania, porównywania,
dostrzegania analogii i przeciwieństw,
• rozumienia głównej myśli tekstu (rozumienia tekstu jako całości) oraz
umiejętności wnioskowania;
b) poziomu struktury, czyli:
• kompozycji tekstu, tj. odróżniania wstępu, rozwinięcia, zakończenia,
wskazywania zasady kompozycyjnej,
• odkrywania związków logicznych, czyli rozumienia toku przyczynowoskutkowego,
wskazywania, np.: tezy, hipotezy, argumentów,
kontrargumentów, przykładów, wniosków, zależności między zdaniami,
akapitami i częściami tekstu,
• rozumienia znaczenia występujących w tekście wyrazów, wskazujących na tok
myślenia autora (sygnalizujących wnioskowanie, podtrzymywanie myśli, zwrot
myśli, dygresję, powtórzenie myśli, nawiązanie do myśli zawartej
w poprzednim akapicie);
c) poziomu komunikacji, czyli:
• genezy tekstu,
• rozpoznawania nadawcy,
• dostrzegania celu tekstu (intencji nadawcy),
• adresata i sposobu oddziaływania na niego,
• dostrzegania cech stylistycznych tekstu i rozumienia funkcjonalności środków
językowych.
Część sprawdzająca umiejętność pisania własnego tekstu zawiera:
a) 2 tematy wypracowania do wyboru,
b) strony przeznaczone na napisanie wypracowania.
Arkusz na poziomie rozszerzonym składa się z dwóch części:
a) części sprawdzającej rozumienie czytanego tekstu,
b) części sprawdzającej umiejętność pisania własnego tekstu.
Część sprawdzająca rozumienie czytanego tekstu zawiera:
a) tekst (do 1000 słów),
b) test (do 10 zadań otwartych i/lub zamkniętych) z miejscami na wpisanie
odpowiedzi.
Tekst (jeden lub kilka) służący do sprawdzenia umiejętności czytania będzie:
a) publicystyczny, popularnonaukowy, naukowy,
b) przejrzyście skonstruowany,
c) napisany staranną polszczyzną,
d) nieobrażający uczuć i światopoglądu zdającego.
Pytania testu sprawdzającego rozumienie czytanego tekstu mogą dotyczyć:
a) poziomu znaczeń, czyli:
• rozumienia słów, związków frazeologicznych, zdań; odczytywania znaczeń
dosłownych i metaforycznych, znaczeń słów z kontekstu, odróżniania
informacji od opinii, znajdowania słów – kluczy,
• rozumienia myśli zawartej w akapicie lub części tekstu, wyszukiwania
informacji, selekcjonowania informacji, hierarchizowania, porównywania,
dostrzegania analogii i przeciwieństw,
• rozumienia głównej myśli tekstu (rozumienia tekstu jako całości) oraz
umiejętności wnioskowania;
b) poziomu struktury, czyli:
• kompozycji tekstu, tj. odróżniania wstępu, rozwinięcia, zakończenia,
wskazywania zasady kompozycyjnej,
• odkrywania związków logicznych, czyli rozumienia toku przyczynowoskutkowego,
wskazywania, np.: tezy, hipotezy, argumentów,
kontrargumentów, przykładów, wniosków, zależności między zdaniami,
akapitami i częściami tekstu,
• rozumienia znaczenia występujących w tekście wyrazów, wskazujących na tok
myślenia autora (sygnalizujących wnioskowanie, podtrzymywanie myśli, zwrot
myśli, dygresję, powtórzenie myśli, nawiązanie do myśli zawartej
w poprzednim akapicie);
c) poziomu komunikacji, czyli:
• genezy tekstu,
• rozpoznawania nadawcy,
• dostrzegania celu tekstu (intencji nadawcy),
• adresata i sposobu oddziaływania na niego,
• dostrzegania cech stylistycznych tekstu i rozumienia funkcjonalności środków
językowych.
Tak właśnie wyglądają arkusze na maturze.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą matura. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą matura. Pokaż wszystkie posty
poniedziałek, 20 lutego 2012
sobota, 18 lutego 2012
Klucz oceny matury na poziomie rozszerzonym 2011 rok
Jak wyglądał klucz oceny matury na poziomie rozszerzonym 2011 rok?
Cytuję:
"Centralna Komisja Egzaminacyjna w Warszawie
EGZAMIN MATURALNY 2011
JĘZYK POLSKI
POZIOM ROZSZERZONY
Kryteria oceniania odpowiedzi
MAJ 2011
Egzamin maturalny z języka polskiego – poziom rozszerzony
Kryteria oceniania odpowiedzi
2
Tworzenie informacji Napisanie własnego tekstu w związku z tekstem literackim
zamieszczonym w arkuszu
Temat 1. Zinterpretuj fragment dramatu Sławomira Mrożka Śmierć porucznika. Określając
sytuację dramatyczną i sposób jej budowania, odpowiedz na pytanie, jaką rolę
odgrywają w tekście nawiązania do twórczości Adama Mickiewicza i tradycji
literackiej romantyzmu. Wykorzystaj odpowiednie konteksty interpretacyjne.
I. ROZWINIĘCIE TEMATU
Za rozwinięcie tematu można uzyskać maksymalnie 26 punktów.
1. Określenie sytuacji dramatycznej, np.: 2 p.
a. parodia II części Dziadów,
b. czas i miejsce zdarzeń: kaplica, noc (niech księżyca światłość blada szczelinami
tu nie wpada),
c. postacie uczestniczące w obrzędzie: Starzec, Chór Wykolejonej Młodzieży, Poeta,
d. cel spotkania bohaterów: wywołanie ducha Poety.
2. Określenie sposobu budowania sytuacji dramatycznej, np.: 8 p.
a. rozbijanie stereotypów szkolnej lektury,
b. ujęcie literatury jako źródła cierpień,
c. cierpienie autora (odbiorcy go nie rozumieją, Orson jest niewdzięczny…),
d. cierpienie bohatera (Orson chce być człowiekiem, nie mitem – chce uciec
z literatury),
e. cierpienie odbiorców literatury (chcą się przestać zmagać z literaturą),
f. dominująca kategoria estetyczna – komizm (groteska),
g. kontrast kultury wysokiej i niskiej (np.: w języku),
h. różne typy komizmu,
i. skontrastowanie rzeczywistości z różnych epok,
j. hiperbola,
k. parodystyczne nawiązania do stylistyki utworu Mickiewicza (pastisz),
l. wykrzyknienia,
m. powtórzenia,
n. pytania,
o. rytm (rym).
3. Dostrzeżenie nawiązań do twórczości Mickiewicza: 6 p.
do zdarzeń
a. to samo miejsce i czas zdarzeń: (kaplica, noc), te same rekwizyty (kocioł wódki),
b. problem winy i kary,
do bohaterów
c. Starzec – Orson, postać odsyłająca do Reduty Ordona,
d. podobna rola Starca i Guślarza z II cz. „Dziadów” (np. wywołują duchy,
wypowiadają zaklęcia),
e. inna rola Chóru Wykolejonej Młodzieży niż chóru w „Dziadach” cz. II,
f. duch Poety kreowany w konwencji WIDMA – „Złego Pana” – z dramatu
Mickiewicza,
do języka
g. używanie słownictwa odsyłającego do „ Dziadów” cz. II, np.: A kysz, wszelki duch,
jaka potwora, nie znałeś litości panie,
h. aluzje,
Egzamin maturalny z języka polskiego – poziom rozszerzony
Kryteria oceniania odpowiedzi
3
i. cytaty,
j. kryptocytaty,
k. nawiązania do innych utworów Mickiewicza.
4. Określenie funkcji nawiązań do twórczości Adama Mickiewicza i tradycji literackiej
romantyzmu, np.: 5 p.
a. polemika ze szkolnym stereotypem lektury,
b. burzenie mitu poety romantycznego i jego roli,
c. rewizja romantycznej roli poezji
d. ukazanie rozdźwięku między wrażliwością romantyczną i współczesną,
e. stawianie pytań o rolę literatury,
f. ukazanie dwuznaczności mitotwórczej roli literatury.
5. Funkcjonalne wykorzystanie różnych kontekstów interpretacyjnych, np.: 2 p.
a. nawiązania do innych utworów romantycznych,
b. nawiązania do konwencji romantycznej,
c. nawiązania do utworów z innych epok, podejmujących polemikę z tradycją
romantyczną,
d. nawiązania do Ferdydurke,
e. nawiązania do innych utworów Mrożka,
f. nawiązanie do tradycji groteski.
6. Podsumowanie, np.
dostrzeżenie aluzyjnego i groteskowego charakteru sytuacji dramatycznej; demaskatorski
charakter nawiązań do twórczości A. Mickiewicza oraz polemika z mitami
romantycznymi uzyskana dzięki zastosowanej przez S. Mrożka parodii, 3 p.
odczytanie aluzyjnego i groteskowego charakteru sytuacji dramatycznej;
zinterpretowanie utworu S. Mrożka jako parodii dramatu A. Mickiewicza, 2 p.
odczytanie aluzyjnego i groteskowego charakteru sytuacji dramatycznej lub odczytanie
utworu S. Mrożka jako polemiki Mickiewiczem (tradycja romantyczną). 1 p.
Temat 2. Porównaj sposoby kreowania obrazów tańca i jego funkcje we fragmencie poematu
Kwiaty polskie Juliana Tuwima i wierszu Niech żyje bal Agnieszki Osieckiej.
1. Odkrycie zasady zestawienia tekstów, np.: 1 p.
a. obraz balu,
b. rytm walca dominujący w tekstach,
c. dosłowność i metaforyczność obrazów tańca.
2. Przedstawienie obrazu tańca we fragmencie utworu Kwiaty polskie, np.: 3 p.
a. bal w lesie, na łonie natury,
b. żartobliwy charakter obrazu,
c. barwny jak wenecki karnawał,
d. żywiołowy, dynamiczny i ekstatyczny (bachanalia),
e. wirujące w kole pary (motyw karuzeli),
f. uczestnicy – letnicy, ludzie różnych zawodów, zbiorowość,
g. para bohaterów wyodrębniona spośród tańczących.
3. Określenie sposobów kreacji obrazu tańca we fragmencie utworu Kwiaty polskie, np.:
5 p.
a. pierwszoosobowy podmiot mówiący (bohater),
b. bezpośredni zwrot do adresata,
c. wspomnienie połączone z opisem chwili bieżącej,
d. idealizacja partnerki (madonna, legenda),
e. odrealnione przedstawienie tancerzy,
f. subiektywizm,
Egzamin maturalny z języka polskiego – poziom rozszerzony
Kryteria oceniania odpowiedzi
4
g. metaforyka (np.: dźwięk kreuje tancerzy),
h. kontrast: realia a wyobraźnia i emocje,
i. wyliczenia i porównania tworzące dynamiczny obraz,
j. epitety określające przeżycia tancerzy,
k. autoironia w wypowiedziach bohatera,
l. terminologia muzyczna,
m. muzyczność, rytmika wydobyta przez np.:
– graficzny układ tekstu
– nieregularność budowy wersyfikacyjnej
– składnię eliptyczną
– bogaty układ rymów (wewnętrzne, zewnętrzne).
4. Określenie funkcji tańca we fragmencie utworu Kwiaty polskie, np.: 3 p.
a. taniec źródłem indywidualnych doznań duchowych i zmysłowych,
b. taniec (wielki brylantowy walc) staje się tańcem całego świata,
c. odkrywa charaktery uczestników,
d. taniec jako możliwość pokazania się lepszym niż w rzeczywistości,
e. źródło doznań zmysłowych (w tym erotycznych)pretekst do uwodzenia partnerki,
f. źródło przeżyć estetycznych.
5. Przedstawienie obrazu tańca w utworze Niech żyje bal, np.: 3 p.
a. różnorodność tańców w czasie balu,
b. uczestnicy – wszyscy ludzie, obcy i bliscy,
c. konieczność uczestnictwa w tańcu (marsz na bal!),
d. zdarza się tylko raz, nie może być powtórzony,
e. może być przerwany w nieoczekiwanym momencie (wyłączy nam prąd w środku
dnia),
f. towarzyszą mu emocje.
6. Określenie sposobów kreacji obrazu tańca w utworze Niech żyje bal, np.: 5 p.
a. liryka zwrotu do adresata,
b. bohater liryczny – uczestnik opisywanych zdarzeń,
c. paralelizm rytmu tańca i bicia serca,
d. taniec ukazany jako paradoks (musimy w nim uczestniczyć, mimo że się źle kończy),
e. bufet jako metafora,
f. Miss Wykidajło – metafora śmierci, pospolitej i bezwzględnej,
g. bal jako cierpienie,
h. kolokwializmy wzmacniające powszechność i pospolitość kreacji balu-życia,
i. apostrofy jako przesłanie skierowane do wszystkich,
j. rola wykrzyknień i trybu rozkazującego,
k. dwuznaczność sformułowania: życie zachodu jest warte,
l. muzyczność, rytmika wydobyta przez np.:
– onomatopeje
– refren
– powtórzenia i wyliczenia
– składnię eliptyczną
– bogaty układ rymów (wewnętrzne, zewnętrzne).
7. Określenie funkcji tańca w utworze Niech żyje bal, np.: 3 p.
a. bal jako metafora życia,
b. ukazanie uniwersalizmu ludzkich doświadczeń,
c. podkreślenie powszechności śmierci (dance macabre),
d. wyeksponowanie dramatyzmu życia,
e. uzmysłowienie wartości życia ludzkiego.
Egzamin maturalny z języka polskiego – poziom rozszerzony
Kryteria oceniania odpowiedzi
5
8. Podsumowanie, np.:
dostrzeżenie podobieństw (np. rytmizacja tekstów, emocjonalny charakter wypowiedzi)
i różnic (np. eksponowanie przeżyć jednostki u Tuwima i zbiorowości u Osieckiej, walc
jako taniec wiodący u Tuwima, różnorodność tańców u Osieckiej), taniec jako
metaforyczny obraz przeżyć indywidualnych i uniwersalnych, 3 p.
dostrzeżenie różnicy lub podobieństwa w obrazach tańca; określenie istoty ich
metaforyczności, 2 p.
dostrzeżenie różnicy lub podobieństwa w obrazach tańca, lub określenie istoty ich
metaforyczności. 1 p.
II. KOMPOZYCJA (maksymalnie 2 punkty)
Kompozycję wypracowania ocenia się wtedy, gdy przyznane zostały punkty za rozwinięcie tematu.
− podporządkowana zamysłowi funkcjonalnemu wobec tematu, spójna wewnętrznie,
przejrzysta i logiczna; pełna konsekwencja w układzie graficznym; 2 p.
− uporządkowana wobec przyjętego kryterium, spójna; graficzne wyodrębnienie
głównych części. 1 p.
Uwaga: jeśli powyższe kryteria nie zostały spełnione, nie przyznaje się punktów.
III. STYL (maksymalnie 2 punkty)
− jasny, żywy, swobodny, zgodny z zastosowaną formą wypowiedzi; urozmaicona
leksyka; 2 p.
− zgodny z zastosowaną formą wypowiedzi, na ogół jasny; wystarczająca leksyka. 1 p.
Uwaga: jeśli powyższe kryteria nie zostały spełnione, nie przyznaje się punktów.
IV. JĘZYK (maksymalnie 8 punktów)
− język w całej pracy komunikatywny, poprawna, urozmaicona składnia,
poprawne: słownictwo, frazeologia, fleksja, 8 p.
− język w całej pracy komunikatywny, poprawne: składnia, słownictwo, frazeologia
i fleksja, 6 p.
− język w całej pracy komunikatywny, poprawna fleksja, w większości poprawne:
składnia, słownictwo, frazeologia, 4 p.
− język w pracy komunikatywny mimo błędów składniowych, leksykalnych
(słownictwo i frazeologia), fleksyjnych, 2 p.
− język w pracy komunikatywny mimo błędów fleksyjnych, licznych błędów
składniowych, leksykalnych. 1 p.
Uwaga: jeśli powyższe kryteria nie zostały spełnione, nie przyznaje się punktów.
V. ZAPIS (maksymalnie 2 punkty)
− bezbłędna ortografia,
poprawna interpunkcja (nieliczne błędy), 2 p.
− poprawna ortografia (nieliczne błędy różnego stopnia),
na ogół poprawna interpunkcja. 1 p.
Uwaga: jeśli powyższe kryteria nie zostały spełnione, nie przyznaje się punktów.
VI. SZCZEGÓLNE WALORY PRACY 4 p."
Można przypuszczać, że klucz oceny matury na poziomie rozszerzonym w 2012 roku będzie wyglądał dość podobnie.
Cytuję:
"Centralna Komisja Egzaminacyjna w Warszawie
EGZAMIN MATURALNY 2011
JĘZYK POLSKI
POZIOM ROZSZERZONY
Kryteria oceniania odpowiedzi
MAJ 2011
Egzamin maturalny z języka polskiego – poziom rozszerzony
Kryteria oceniania odpowiedzi
2
Tworzenie informacji Napisanie własnego tekstu w związku z tekstem literackim
zamieszczonym w arkuszu
Temat 1. Zinterpretuj fragment dramatu Sławomira Mrożka Śmierć porucznika. Określając
sytuację dramatyczną i sposób jej budowania, odpowiedz na pytanie, jaką rolę
odgrywają w tekście nawiązania do twórczości Adama Mickiewicza i tradycji
literackiej romantyzmu. Wykorzystaj odpowiednie konteksty interpretacyjne.
I. ROZWINIĘCIE TEMATU
Za rozwinięcie tematu można uzyskać maksymalnie 26 punktów.
1. Określenie sytuacji dramatycznej, np.: 2 p.
a. parodia II części Dziadów,
b. czas i miejsce zdarzeń: kaplica, noc (niech księżyca światłość blada szczelinami
tu nie wpada),
c. postacie uczestniczące w obrzędzie: Starzec, Chór Wykolejonej Młodzieży, Poeta,
d. cel spotkania bohaterów: wywołanie ducha Poety.
2. Określenie sposobu budowania sytuacji dramatycznej, np.: 8 p.
a. rozbijanie stereotypów szkolnej lektury,
b. ujęcie literatury jako źródła cierpień,
c. cierpienie autora (odbiorcy go nie rozumieją, Orson jest niewdzięczny…),
d. cierpienie bohatera (Orson chce być człowiekiem, nie mitem – chce uciec
z literatury),
e. cierpienie odbiorców literatury (chcą się przestać zmagać z literaturą),
f. dominująca kategoria estetyczna – komizm (groteska),
g. kontrast kultury wysokiej i niskiej (np.: w języku),
h. różne typy komizmu,
i. skontrastowanie rzeczywistości z różnych epok,
j. hiperbola,
k. parodystyczne nawiązania do stylistyki utworu Mickiewicza (pastisz),
l. wykrzyknienia,
m. powtórzenia,
n. pytania,
o. rytm (rym).
3. Dostrzeżenie nawiązań do twórczości Mickiewicza: 6 p.
do zdarzeń
a. to samo miejsce i czas zdarzeń: (kaplica, noc), te same rekwizyty (kocioł wódki),
b. problem winy i kary,
do bohaterów
c. Starzec – Orson, postać odsyłająca do Reduty Ordona,
d. podobna rola Starca i Guślarza z II cz. „Dziadów” (np. wywołują duchy,
wypowiadają zaklęcia),
e. inna rola Chóru Wykolejonej Młodzieży niż chóru w „Dziadach” cz. II,
f. duch Poety kreowany w konwencji WIDMA – „Złego Pana” – z dramatu
Mickiewicza,
do języka
g. używanie słownictwa odsyłającego do „ Dziadów” cz. II, np.: A kysz, wszelki duch,
jaka potwora, nie znałeś litości panie,
h. aluzje,
Egzamin maturalny z języka polskiego – poziom rozszerzony
Kryteria oceniania odpowiedzi
3
i. cytaty,
j. kryptocytaty,
k. nawiązania do innych utworów Mickiewicza.
4. Określenie funkcji nawiązań do twórczości Adama Mickiewicza i tradycji literackiej
romantyzmu, np.: 5 p.
a. polemika ze szkolnym stereotypem lektury,
b. burzenie mitu poety romantycznego i jego roli,
c. rewizja romantycznej roli poezji
d. ukazanie rozdźwięku między wrażliwością romantyczną i współczesną,
e. stawianie pytań o rolę literatury,
f. ukazanie dwuznaczności mitotwórczej roli literatury.
5. Funkcjonalne wykorzystanie różnych kontekstów interpretacyjnych, np.: 2 p.
a. nawiązania do innych utworów romantycznych,
b. nawiązania do konwencji romantycznej,
c. nawiązania do utworów z innych epok, podejmujących polemikę z tradycją
romantyczną,
d. nawiązania do Ferdydurke,
e. nawiązania do innych utworów Mrożka,
f. nawiązanie do tradycji groteski.
6. Podsumowanie, np.
dostrzeżenie aluzyjnego i groteskowego charakteru sytuacji dramatycznej; demaskatorski
charakter nawiązań do twórczości A. Mickiewicza oraz polemika z mitami
romantycznymi uzyskana dzięki zastosowanej przez S. Mrożka parodii, 3 p.
odczytanie aluzyjnego i groteskowego charakteru sytuacji dramatycznej;
zinterpretowanie utworu S. Mrożka jako parodii dramatu A. Mickiewicza, 2 p.
odczytanie aluzyjnego i groteskowego charakteru sytuacji dramatycznej lub odczytanie
utworu S. Mrożka jako polemiki Mickiewiczem (tradycja romantyczną). 1 p.
Temat 2. Porównaj sposoby kreowania obrazów tańca i jego funkcje we fragmencie poematu
Kwiaty polskie Juliana Tuwima i wierszu Niech żyje bal Agnieszki Osieckiej.
1. Odkrycie zasady zestawienia tekstów, np.: 1 p.
a. obraz balu,
b. rytm walca dominujący w tekstach,
c. dosłowność i metaforyczność obrazów tańca.
2. Przedstawienie obrazu tańca we fragmencie utworu Kwiaty polskie, np.: 3 p.
a. bal w lesie, na łonie natury,
b. żartobliwy charakter obrazu,
c. barwny jak wenecki karnawał,
d. żywiołowy, dynamiczny i ekstatyczny (bachanalia),
e. wirujące w kole pary (motyw karuzeli),
f. uczestnicy – letnicy, ludzie różnych zawodów, zbiorowość,
g. para bohaterów wyodrębniona spośród tańczących.
3. Określenie sposobów kreacji obrazu tańca we fragmencie utworu Kwiaty polskie, np.:
5 p.
a. pierwszoosobowy podmiot mówiący (bohater),
b. bezpośredni zwrot do adresata,
c. wspomnienie połączone z opisem chwili bieżącej,
d. idealizacja partnerki (madonna, legenda),
e. odrealnione przedstawienie tancerzy,
f. subiektywizm,
Egzamin maturalny z języka polskiego – poziom rozszerzony
Kryteria oceniania odpowiedzi
4
g. metaforyka (np.: dźwięk kreuje tancerzy),
h. kontrast: realia a wyobraźnia i emocje,
i. wyliczenia i porównania tworzące dynamiczny obraz,
j. epitety określające przeżycia tancerzy,
k. autoironia w wypowiedziach bohatera,
l. terminologia muzyczna,
m. muzyczność, rytmika wydobyta przez np.:
– graficzny układ tekstu
– nieregularność budowy wersyfikacyjnej
– składnię eliptyczną
– bogaty układ rymów (wewnętrzne, zewnętrzne).
4. Określenie funkcji tańca we fragmencie utworu Kwiaty polskie, np.: 3 p.
a. taniec źródłem indywidualnych doznań duchowych i zmysłowych,
b. taniec (wielki brylantowy walc) staje się tańcem całego świata,
c. odkrywa charaktery uczestników,
d. taniec jako możliwość pokazania się lepszym niż w rzeczywistości,
e. źródło doznań zmysłowych (w tym erotycznych)pretekst do uwodzenia partnerki,
f. źródło przeżyć estetycznych.
5. Przedstawienie obrazu tańca w utworze Niech żyje bal, np.: 3 p.
a. różnorodność tańców w czasie balu,
b. uczestnicy – wszyscy ludzie, obcy i bliscy,
c. konieczność uczestnictwa w tańcu (marsz na bal!),
d. zdarza się tylko raz, nie może być powtórzony,
e. może być przerwany w nieoczekiwanym momencie (wyłączy nam prąd w środku
dnia),
f. towarzyszą mu emocje.
6. Określenie sposobów kreacji obrazu tańca w utworze Niech żyje bal, np.: 5 p.
a. liryka zwrotu do adresata,
b. bohater liryczny – uczestnik opisywanych zdarzeń,
c. paralelizm rytmu tańca i bicia serca,
d. taniec ukazany jako paradoks (musimy w nim uczestniczyć, mimo że się źle kończy),
e. bufet jako metafora,
f. Miss Wykidajło – metafora śmierci, pospolitej i bezwzględnej,
g. bal jako cierpienie,
h. kolokwializmy wzmacniające powszechność i pospolitość kreacji balu-życia,
i. apostrofy jako przesłanie skierowane do wszystkich,
j. rola wykrzyknień i trybu rozkazującego,
k. dwuznaczność sformułowania: życie zachodu jest warte,
l. muzyczność, rytmika wydobyta przez np.:
– onomatopeje
– refren
– powtórzenia i wyliczenia
– składnię eliptyczną
– bogaty układ rymów (wewnętrzne, zewnętrzne).
7. Określenie funkcji tańca w utworze Niech żyje bal, np.: 3 p.
a. bal jako metafora życia,
b. ukazanie uniwersalizmu ludzkich doświadczeń,
c. podkreślenie powszechności śmierci (dance macabre),
d. wyeksponowanie dramatyzmu życia,
e. uzmysłowienie wartości życia ludzkiego.
Egzamin maturalny z języka polskiego – poziom rozszerzony
Kryteria oceniania odpowiedzi
5
8. Podsumowanie, np.:
dostrzeżenie podobieństw (np. rytmizacja tekstów, emocjonalny charakter wypowiedzi)
i różnic (np. eksponowanie przeżyć jednostki u Tuwima i zbiorowości u Osieckiej, walc
jako taniec wiodący u Tuwima, różnorodność tańców u Osieckiej), taniec jako
metaforyczny obraz przeżyć indywidualnych i uniwersalnych, 3 p.
dostrzeżenie różnicy lub podobieństwa w obrazach tańca; określenie istoty ich
metaforyczności, 2 p.
dostrzeżenie różnicy lub podobieństwa w obrazach tańca, lub określenie istoty ich
metaforyczności. 1 p.
II. KOMPOZYCJA (maksymalnie 2 punkty)
Kompozycję wypracowania ocenia się wtedy, gdy przyznane zostały punkty za rozwinięcie tematu.
− podporządkowana zamysłowi funkcjonalnemu wobec tematu, spójna wewnętrznie,
przejrzysta i logiczna; pełna konsekwencja w układzie graficznym; 2 p.
− uporządkowana wobec przyjętego kryterium, spójna; graficzne wyodrębnienie
głównych części. 1 p.
Uwaga: jeśli powyższe kryteria nie zostały spełnione, nie przyznaje się punktów.
III. STYL (maksymalnie 2 punkty)
− jasny, żywy, swobodny, zgodny z zastosowaną formą wypowiedzi; urozmaicona
leksyka; 2 p.
− zgodny z zastosowaną formą wypowiedzi, na ogół jasny; wystarczająca leksyka. 1 p.
Uwaga: jeśli powyższe kryteria nie zostały spełnione, nie przyznaje się punktów.
IV. JĘZYK (maksymalnie 8 punktów)
− język w całej pracy komunikatywny, poprawna, urozmaicona składnia,
poprawne: słownictwo, frazeologia, fleksja, 8 p.
− język w całej pracy komunikatywny, poprawne: składnia, słownictwo, frazeologia
i fleksja, 6 p.
− język w całej pracy komunikatywny, poprawna fleksja, w większości poprawne:
składnia, słownictwo, frazeologia, 4 p.
− język w pracy komunikatywny mimo błędów składniowych, leksykalnych
(słownictwo i frazeologia), fleksyjnych, 2 p.
− język w pracy komunikatywny mimo błędów fleksyjnych, licznych błędów
składniowych, leksykalnych. 1 p.
Uwaga: jeśli powyższe kryteria nie zostały spełnione, nie przyznaje się punktów.
V. ZAPIS (maksymalnie 2 punkty)
− bezbłędna ortografia,
poprawna interpunkcja (nieliczne błędy), 2 p.
− poprawna ortografia (nieliczne błędy różnego stopnia),
na ogół poprawna interpunkcja. 1 p.
Uwaga: jeśli powyższe kryteria nie zostały spełnione, nie przyznaje się punktów.
VI. SZCZEGÓLNE WALORY PRACY 4 p."
Można przypuszczać, że klucz oceny matury na poziomie rozszerzonym w 2012 roku będzie wyglądał dość podobnie.
Subskrybuj:
Posty (Atom)